Ætla að henda í eins og eitt blogg eða svo, hef samt verið að spá í hvort ég eigi að hætta að blogga, finnst ég ekki hafa mikið að blogga um, en jæja ég bulla bara eitthvað, býst ekki við að margir séu að lesa þetta hvort sem er..!

Hugo fékk myndavél í afmælisgjöf, sem útskýrir af hverju ég er allt í einu farin að setja inn svona mikið af myndum! hehe og að sjálfsögðu fylgja myndir af strákunum mínum með þessu bloggi :-þ
Annars er ótrúlega gott að frétta héðan, veðrið er búið að vera æði, eins og hlýtt vor heima á Íslandi, er alveg að elska það. Og allir segja að sumrin hérna í Henley séu ólýsanleg. Það er t.d ein helgi í júlí þar sem fer fram svokallað Regatta, róðrakeppni, þar sem bærinn er á Thames ánni, og bærinn fyllist af fólki og víst mögnuð stemning. Ég hlakka ekkert smá til að upplifa sumar hérna, vona að það verði gott! Þannig að ef einhver er að spá í að heimsækja mig þá vona ég að sumarið virki heillandi *blikk blikk*

Vinnan er að ganga ótrúlega vel, eða báðar vinnurnar, er að fá meira og meira að gera á hinum staðnum líka (Expert Fitness heitir það), kúnna, spinning, stöðvaþjálfun, auk þess sem ég er að fá fleiri og fleiri kúnna í LA fitness. Ég er ekkert smá glöð, sérstaklega í ljósi þess að síðan ég byrjaði þar (í september), hafa 6 þjálfarar komið og farið!! 2 voru þar þegar ég kom, annar hætti vegna flutninga en hinn af því að hann hafði ekki nóg að gera, og svo eftir að ég kom hafa 4 þjálfarar komið og spreytt sig en hætt eftir 6 vikna reynslutímann (sem við fáum frían til að koma okkur af stað) þar sem það var ekki að ganga upp hjá þeim. Það sem bjargaði mér (fyrir utan nottla að vera frambærilegur þjálfari, þó að ég segi sjálf frá ;o)) var að ég sótti um starf hjá stöðinni nánast í upphafi, og þrátt fyrir að ég hafi verið að taka langt niður fyrir mig starfslega séð þá hjálpaði það mér, í fyrsta lagi að fá laun svo að ég réð við gólfgjaldið til að byrja með og fólk byrjaði að þekkja á mér fésið og ég fékk tækifæri til að sanna mig. Að byrja sem einkaþjálfari hérna er mjög erfitt þar sem fólk er orðið svo vant þjálfurum sem koma að þau eru treg til að treysta okkur, en það er líka skiljanlegt að þjálfarar fari þar sem gólfgjaldið er viðbjóðslega hátt!! En ég er bjartsýn á að ég verði farin að þéna þokkalega innan nokkurra mánaða og get borgað þetta heilhveitis gólfgjald hlæjandi! :-þ

Ég er svo ótrúlega fegin að hlutirnir séu farnir að rúlla svona vel, og ég elska lífið hérna, frekar stresslaust, ég fæ nægan svefn og get æft af krafti. Bærinn er frekar lítill þannig að í hvert skipti sem ég rölti í bænum hitti ég fólk sem ég þekki, er búin að eignast nokkrar vinkonur hérna og töluvert af kunningjum.
Veit svo sem ekki hversu mikið eða ítarlega ofan í kjölinn ég á að blogga um einkalíf mitt en satt að segja voru fyrstu mánuðirnir hérna ekkert æði. Í fyrsta lagi er erfitt að flytjast á milli landa, gefa allt uppá bátinn og fara út í algjöra óvissu. Ég var ekki með vinnu, vissi ekki hvort ég fengi vinnu og svo þegar ég byrjaði að þjálfa vissi ég ekki hvort ég myndi meika það, og eyddi ófáum dögunum grenjandi yfir að mér fannst hlutirnir ekki vera að ganga (eins og ég kom inná áðan þá er einkaþjálfaraumhevrfið hérna mun erfiðara en heima, og erfitt að þurfa að byggja viðskiptin upp frá grunni eftir að hafa gengið ágætlega heima). Hugo meiddist fljótlega eftir að ég kom út sem breytti ansi miklu fyrir okkur, tekjumissir og við vorum saman 24/7, og það er aldrei gott fyrir neinn að vera of mikið saman! Við vorum algjörlega í lausu lofti og vissum ekkert hvað var framundan og að kljást við stórar breytingar. Við gengum í gegnum erfitt tímabil sem par og á tímabili var ég á því að kasta inn handklæðinu og fara aftur heim til Íslands með skottið á milli lappanna. En við náðum að vinna okkur út úr þessu, Hugo ákvað að halda áfram með endurskoðandanámið sitt og hlutirnir byrjuðu að rúllu hjá mér í þjálfuninni, og í dag gætum við ekki verið ánægðari, sem einstaklingar og sem par :o) Og svo nottla hjálpar að hafa kisurnar hjá mér, þeir koma mér alltaf í gott skap bara með því að vera þessir fáráðlingar sem þeir eru..! :-D

Jæja læt þetta blogg um allt og ekkert duga í bili, er farin að hlakka geðveikt mikið til að koma heim um páskana. *kossar og knús* á línuna, later...
Hugo fékk myndavél í afmælisgjöf, sem útskýrir af hverju ég er allt í einu farin að setja inn svona mikið af myndum! hehe og að sjálfsögðu fylgja myndir af strákunum mínum með þessu bloggi :-þ
Annars er ótrúlega gott að frétta héðan, veðrið er búið að vera æði, eins og hlýtt vor heima á Íslandi, er alveg að elska það. Og allir segja að sumrin hérna í Henley séu ólýsanleg. Það er t.d ein helgi í júlí þar sem fer fram svokallað Regatta, róðrakeppni, þar sem bærinn er á Thames ánni, og bærinn fyllist af fólki og víst mögnuð stemning. Ég hlakka ekkert smá til að upplifa sumar hérna, vona að það verði gott! Þannig að ef einhver er að spá í að heimsækja mig þá vona ég að sumarið virki heillandi *blikk blikk*
Vinnan er að ganga ótrúlega vel, eða báðar vinnurnar, er að fá meira og meira að gera á hinum staðnum líka (Expert Fitness heitir það), kúnna, spinning, stöðvaþjálfun, auk þess sem ég er að fá fleiri og fleiri kúnna í LA fitness. Ég er ekkert smá glöð, sérstaklega í ljósi þess að síðan ég byrjaði þar (í september), hafa 6 þjálfarar komið og farið!! 2 voru þar þegar ég kom, annar hætti vegna flutninga en hinn af því að hann hafði ekki nóg að gera, og svo eftir að ég kom hafa 4 þjálfarar komið og spreytt sig en hætt eftir 6 vikna reynslutímann (sem við fáum frían til að koma okkur af stað) þar sem það var ekki að ganga upp hjá þeim. Það sem bjargaði mér (fyrir utan nottla að vera frambærilegur þjálfari, þó að ég segi sjálf frá ;o)) var að ég sótti um starf hjá stöðinni nánast í upphafi, og þrátt fyrir að ég hafi verið að taka langt niður fyrir mig starfslega séð þá hjálpaði það mér, í fyrsta lagi að fá laun svo að ég réð við gólfgjaldið til að byrja með og fólk byrjaði að þekkja á mér fésið og ég fékk tækifæri til að sanna mig. Að byrja sem einkaþjálfari hérna er mjög erfitt þar sem fólk er orðið svo vant þjálfurum sem koma að þau eru treg til að treysta okkur, en það er líka skiljanlegt að þjálfarar fari þar sem gólfgjaldið er viðbjóðslega hátt!! En ég er bjartsýn á að ég verði farin að þéna þokkalega innan nokkurra mánaða og get borgað þetta heilhveitis gólfgjald hlæjandi! :-þ
Ég er svo ótrúlega fegin að hlutirnir séu farnir að rúlla svona vel, og ég elska lífið hérna, frekar stresslaust, ég fæ nægan svefn og get æft af krafti. Bærinn er frekar lítill þannig að í hvert skipti sem ég rölti í bænum hitti ég fólk sem ég þekki, er búin að eignast nokkrar vinkonur hérna og töluvert af kunningjum.
Veit svo sem ekki hversu mikið eða ítarlega ofan í kjölinn ég á að blogga um einkalíf mitt en satt að segja voru fyrstu mánuðirnir hérna ekkert æði. Í fyrsta lagi er erfitt að flytjast á milli landa, gefa allt uppá bátinn og fara út í algjöra óvissu. Ég var ekki með vinnu, vissi ekki hvort ég fengi vinnu og svo þegar ég byrjaði að þjálfa vissi ég ekki hvort ég myndi meika það, og eyddi ófáum dögunum grenjandi yfir að mér fannst hlutirnir ekki vera að ganga (eins og ég kom inná áðan þá er einkaþjálfaraumhevrfið hérna mun erfiðara en heima, og erfitt að þurfa að byggja viðskiptin upp frá grunni eftir að hafa gengið ágætlega heima). Hugo meiddist fljótlega eftir að ég kom út sem breytti ansi miklu fyrir okkur, tekjumissir og við vorum saman 24/7, og það er aldrei gott fyrir neinn að vera of mikið saman! Við vorum algjörlega í lausu lofti og vissum ekkert hvað var framundan og að kljást við stórar breytingar. Við gengum í gegnum erfitt tímabil sem par og á tímabili var ég á því að kasta inn handklæðinu og fara aftur heim til Íslands með skottið á milli lappanna. En við náðum að vinna okkur út úr þessu, Hugo ákvað að halda áfram með endurskoðandanámið sitt og hlutirnir byrjuðu að rúllu hjá mér í þjálfuninni, og í dag gætum við ekki verið ánægðari, sem einstaklingar og sem par :o) Og svo nottla hjálpar að hafa kisurnar hjá mér, þeir koma mér alltaf í gott skap bara með því að vera þessir fáráðlingar sem þeir eru..! :-D
Jæja læt þetta blogg um allt og ekkert duga í bili, er farin að hlakka geðveikt mikið til að koma heim um páskana. *kossar og knús* á línuna, later...
6 Comments:
Hæ, hæ skvís
frábært að sjá hvað gengur vel hjá ykkur, við söknum þess að sjá ekki Einstein fyrir utan hjá okkur :) Endilega haltu áfram að blogga ég les alltaf bloggið þitt og það er gaman að fá að fylgjast með. Við erum sjálf í flutnings hugleiðingum þannig að það hughreystandi að sjá að þetta getur verið frábært. Keep up the good work. Kv Lena Hulda
By
Nafnlaus, at 23/3/11 08:59
Takk Lena, ég hafði ekki hugmynd um að þú myndir lesa það! haha en gaman að því! :-D
Já Einstein er að vekja mikla lukku hérna úti, hann er ekki eðlilega fyndinn! hehe
Já það getur verið mjög gott að skipta um umhverfi, en einnig hafa það í huga að til að byrja með getur það verið ótrúlega erfitt, maður sér þetta svolítið í hillingum, en svo byrjar lífið bara að rúlla eins og heima, nema að hérna er veðrið betra, ég þarf ekki bíl og matvöruverð er hagstæðara :o) En auðvitað eru líka mínusar, maður er frá vinum og vandamönnum, geðveikt dýrt að hita húsin og ekkert íslenskt nammi hérna! hehe
Hvert eruði að spá í að flytja?
By
Bjarney, at 23/3/11 14:06
Þó svo að ég hefði tekið þér fagnandi, tilbúin í æfingagallanum þá er ég mjög glöð fyrir þína hönd að þú gafst ekki upp og að allt er svona ljómandi gott hjá þér bæði í einkalífi og vinnu.
kv. Bjarney
p.s viltu hætta að tala um veðrið á FB, er að verða geðveik á snjónum :)
By
Nafnlaus, at 23/3/11 15:33
Bjarney, þú veist þú ert alltaf velkomin í æfingaferð hingað út í sólina ;o)
By
Bjarney, at 23/3/11 17:14
:) maðurinn minn er búinn að vera að vinna úti í Noregi í 1 og hálft ár og það er komið á þann tímapunkt að ákveða að vera öll hér eða þar. Nú er ég að fara að koma með barn nr.3 og þá gengur það ekki að hann sé í öðru landi og það barn viti varla hver pabbi sinn er. En þetta strandar einmitt á því að maður vill ekki yfirgefa ættingjana, en við ætlum að reyna að ákveða þetta í haust. Gaman að heyra frá þér :) Gangi ykkur vel. Ég held áfram að fylgjast með.
Kv Lena
By
Nafnlaus, at 24/3/11 08:53
Les alltaf bloggið sko þótt kommenteri ekki alltaf. Gaman að sjá kisumyndirnar, og svo sem allt í lagi að það fylgi einstakar myndir af skógardýrinu með. kv. anný og yngvi (samtals 780 kg)
By
Nafnlaus, at 24/3/11 21:10
Sendu inn athugasemd
<< Home