Þetta var víst 7.flokkur karla sem ég var með í gær, smá þolinmæðisvinna en ég væri sko alveg til í þetta! Shit hvað það var fyndið, 4. og 5.flokkurinn minn kom svo strax á eftir og á meðan þær voru að hita upp þá hringdi ég í Tinnu vinkonu. Ég var að ræða það þegar þjálfarar hafa ekki aga á krökkunum og leyfa þeim að komast upp með of mikið, og hugsaði með sjálfri mér að þetta væri af því að þjálfurum skortir sjálfstraust, eru hræddir við að vera taldir leiðinlegir, eða fá einhverja foreldra á bakið o.s.frv. Á sömu sekúndu og þetta flaug í gegnum huga mér þá er brotið á einni stelpunni (þær voru í körfubolta sem upphitunarleik) og í staðinn fyrir að kalla fríkast, þá öskraði ég:"SJÁLFSTRAUST!" (af því að það var nottla það sem ég var að hugsa á þeirri sekúndu!) svo áttaði ég mig á því sem ég hafði sagt og bókstaflega lympaðist niður af hlátri! Stelpurnar hafa pottþétt hugsað:"hey við erum með geðveikt eðlilegan þjálfara!" Vá hvað þetta var steikt! En það má geta þess að í þessari viku er ég búin að vera mjööööög þreytt og utan við mig, sem gæti verið hluti af útskýringunni,. Eða ég vona það, vona að ég sé ekki bara svona flækt í heilabúinu:-/

Hey ökklinn minn er orðinn frekar grós, ætla að taka mynd af honum á eftir:o) Ég er marin við bæði innan- og utanverða ökklakúluna og langt fram á rist, er svo skringilega bólgin, soldið eins og ólétt kona með bjúg:-/ En ég er að skána, sumar hreyfingar soldið vondar en ég prófaði að skokka pínu áðan og ég gat það án mjög teljandi sársauka (hlaupastíllinn var samt ekki mjög töff!), ætla samt að hvíla allavegna framyfir helgi, reyna að vera skynsöm svona for once...

Er tóm, farin...